Welcome to WordPress! This is your first post. Edit or delete it to take the first step in your blogging journey.
Na dat mijn opa opa op mijn vijftiende overleed aan Alzheimer kreeg ik vanuit het engelenrijk de boodschap:
“Sabina, ga naar het verzorgingstehuis toe bij jou in de buurt en vraag of je kan helpen daar. Er wacht iemand op je, die net zoals jouw opa door jouw aanwezigheid kalmeert en opbloeien zal.”
Vol innerlijk weten stapte ik na mijn schooldag de fiets naar huis en fietste rechtstreeks naar het verzorgingstehuis toe. Voor ik het wist was ik bij de juiste persoon die erg blij was met mijn komst. Ze hadden inderdaad iemand die op een verkeerde afdeling zat, omdat er verder geen plek meer was na het overlijden van zijn vrouw.
Met een hart vol liefde en twee glinsterende ogen ging ik weer naar huis. Ik voelde mij voldaan en welkom. Ontvangen in wie ik ben en wat ik te geven heb. Dankbaar voor de boodschap van de engelen om dienstbaar te kunnen zijn.
Eenmaal thuis aangekomen ontstond voor mij als tiener de verwarring. Vol van enthousiasme vertelde ik dat ik mij als vrijwilliger had aangemeld bij een verzorgingshuis om wekelijks langs te komen bij meneer Scargo, een wijze oude man die vol met verhalen zat over zijn tijd als politieagent. Ik sprankelde en vol van levensenergie en innerlijk weten zei ik: “Dit moet ik doen”.
Echter was de wedervraag thuis: “Wat krijg je ervoor?”
En eerlijk is eerlijk, die kwam behoorlijk hard binnen destijds.
Voorwaardelijk geven. Geven met een verwachting. Geven met een weegschaal. Geven met een beloning of een tegenprestatie.
Doodvermoeiend vind ik het, dat geven via het hoofd.
De blijdschap, de schoonheid, de levensvreugde die ik voel als ik onvoorwaardelijk geef aan iemand die onvoorwaardelijk kan ontvangen maakt zoveel geluks-hormonen aan in mijn lichaam.
Vaak is het ontvangen via het hart het grootste geschenk voor de gever zelf.
Ook zie ik dat wanneer wij gezamenlijk in het veld van onvoorwaardelijk geven & ontvangen bewegen er zo’n krachtveld aan harten-energie ontstaat. Misschien heb je er wel eens over gehoord – het elektromagnetische krachtveld van het hart – waar de -en & +en van energie net zoals de werking van batterijen elkaar raken, versterken en bekrachtigen.
Waar in voorwaardelijk geven de angst zit dat iets niet meer bij je terugkomt, laat de kwantum fysica ons juist zien dat wij net zoals een radiozender via ons frequentiekanaal bepalen wat we uitzenden en aantrekken.
Wat dus inhoudt dat we in het energieveld van voorwaardelijk geven vanuit tekort & angst dingen aantrekken, uitzenden en ontvangen.
In het energieveld van onvoorwaardelijk geven ontstaat automatisch het tegenovergestelde:
De energie van overvloed, het vertrouwen dat er voor iedereen genoeg is en dat vanuit daar gedeeld mag worden, trekt wonderen aan. In de meest levendige vormen komt de energie bij je terug vanuit het kwantum veld van frequentie. Misschien niet volgens de “Instant Gratification” weg, wat het voorwaardelijk geven wil, maar wel in de vorm van een verhoogde energetische staat en heel veel geluk op lange termijn.
Hiernaast wil ik het fenomeen aantikken: dat we leven in een gesloten kring/atmosfeer. Hoe ik dat energetisch kan uitleggen is dat energie hier op aarde beweegt als een katapult, net zoals de radio: Je zendt iets uit en het komt bij je terug. Een metafoor dat laat zien hoe energie nooit verloren gaat en dat heel ons leven beweegt via een afstemming van trilling en frequentie. In een gesloten kring verandert misschien soms de vorm, maar zal zich altijd blijven herhalen totdat de boodschap ontvangen is.
Mocht je nou meer willen ontdekken over de werking van frequentie raadt ik je aan er mee te gaan spelen in het dagelijks leven. Een krachtige tool hiervoor is het Frequentiespel dat ik samen met Marion heb ontwikkeld, waarbij je aan de hand van krachtige mantra’s op de frequentiekaarten jouw radiozender eenvoudig op de juiste trilling zet iedere dag.

Maar hoe zou jij vandaag nog kunnen starten met onvoorwaardelijk geven?
1. Maak iets kleins wat liefde en blijdschap uitstraalt.
Leg het op een openbare plek neer of deel het uit aan mensen die je tegenkomt. Zo hebben Marion en ik ooit zelfbeschilderde stenen uitgedeeld, zijn er groepen die met free hugs op stations staan of deelt Corrie, een prachtig liefdesmens, zelfgehaakte hartjes uit.
2. Zet je onvoorwaardelijk geven voelsprieten aan en kijk om je heen.
Waar zie je een vreemde stoeien met iets en ben jij bereidt een helpende hand te bieden? Misschien kan je wel vaker de deur voor de ander openhouden, iemand helpen in de bus die met zware boodschappen door het gangpad heen moet.
3. Maak en doe iets zonder doel.
Misschien wil je al heel lang een cake bakken en delen met een vriend of vriendin. Of wil je het liefst een dag het bos induiken voor een wandeling, maar voel je of beter gezegd gun je jezelf de tijd er niet voor. Dan is dat je wake-up call om het te doen.
Tijd & aandacht = namelijk de frequentie van overvloed.
En des te meer wij ook onvoorwaardelijk geven aan onszelf, des te makkelijker we het richting onze omgeving doen š.

Leave a comment